اسم اعظم در شرح دعای سحرامام خمینی ره


اسم اعظم در دعای سحر  امام خمینی (ره)

                                                               موسی الرضا  امین الزارعین


بدان که انسان، تنها موجودی است که جامع همه مراتب عینی و مثالی و حسٌی است و تمام عوامل غیب، و شهود و هر چه در آنهاست در وجود انسان پیچیده و نهان شده است و چنانچه خدای متعال می فرماید :خداوند همه نامها را به آدم اموخت و مولای مان علی علیه اسلام می فرماید:

اتزعم انک جرم صغیر                                                      و فیک انطوی عالم الا اکبر

و دائک منک و لا تشعرو                                                     و دوائک فیک و لا تبصرو

بنابرین، ادمی با مالکیان ملکی است و با ملکوتیان، ملکوتی و با جبروتیان جبروتی، و از آن حضرت و حضرت صادق (ع)روایت شده که فرمودند: بدان که صورت انسانی بزرگترین حجت خداوند بر خلق است و آن همان کتابی است که حضرت با دست خود نوشته است و خود مختصری از لوح محفوظ است .

پس انسان خلیفه خداست که به صورت الهی آفریده شده است. چون خدای تعالی با اسم جامع خود بر حضرات تجلی کرد و در آینه انسان خود نمای کرد. به قول حافظ :

نظری کرد ببیند به جهان قامت خویش                خیمه در آب و گل مزرعه آدم زد

.........

چون انسان را فرستادیم بیرون              جمال خویش بر صحرا نهادیم                   ((سبزواری))

انسان متصرف در بلاد خداست و خلعت های اسماء و صفات خداوندی را در بر کرده است و در گنجینه های ملک و ملکوت او نفوذ دارد روحش از حضرت الهیه بر او دمیده شده ظاهرش نسخه ای است از ملک و ملکوت و باطنش گنجینه های خدای لایموت و چون جامع همه صورت های کونیه و الهیه بودن  از این رو در تحت تربیت اسم اعظمی که به همه اسماء و صفات محیط بود و بر همه رسم ها  و تعین ها حکومت داشت قرار گرفت، پس رب انسانی جامع کامل همانا حضرت الهیه است و سزاوار است او خدای را به نامی که با مقامش تناسب دارد و او را از اموری که با او سازگار نیست محافظت میکند.

و از این روست که باید در مقام استعاذه و پناهندگی از شیطان رجیم به نام الله پناهنده شود نه دیگر نامها.  انسان همان وجود جامعی است که همه مراتب وجود را در انحصار خود قرار داده است. به قول حاجی سبزواری:

سین انسان چون که  خیزد از میان                                           اول و آخر نماند غیر آن

و تعبیر لطیفی جناب حاجی سبزواری در دعای صباح و ملاصدرا در شواهد الربوبیه دارند مبنی بر اینکه اصلا خداوند خود انسان کامل است که آیه شریفه ((و ما یکون من نجوی ثلاثه الا هو رابعهم)) با صراحت ناظر به همین مطالب است، زیرا تا مرتبه ذات او جامع حقیقت انسانیت و تمام و کمال انسانی نباشد چگونه به عنوان شخص چهارمی در بین سه شخص شرکت و حضور دارد.

 

پس پروردگاری که اورا ایجاد کرده و کمالش را به او اضافه فرموده همان ذات خداوندی است که به اعتبار همه اسماء به حسب بدایت که از ان به الله تبدیل میشود و از این روست که خدای تعالی به شیطان فرمود چرا سجده نکردی به آنچه من با دو دستم او را آفریدم دو دست متقابل مانند دو دست لطف و قهر وبا دو دست جلال و جمال که شامل همه اسماء است.

 

چکیده مقالات همایش اخلاقی عرفانی فلسفی    1382،ج،15،صص،213،212 –  قم

مقدمه کتاب شرح دعای صباح

                                                

موسی الرضا امین الزارعین

مرکز تربیت معلم علامه طباطبایی ره  سبزوار   


شرح دعای صبا ح امیر المومنین (ع)آقانجفی       

از ویژگی های این شرح اولابه تقاضای دوستان آن رابه فارسی شرح کرده اند ونکات دقیق وظریف عرفانی را برای مشتاقان سهل الوصول نموده اند.استنادهای به جایی که از متون قرانی وروائی کرده اند نشانگر بازتاب گسترده کتاب مقدس مسلمانان درروح وبینش امام علی (ع)می باشد.که نمایانگرواقعیت ها از چشم انداز فلسفه وعرفان است.ذوق سرشار ایشان که درفراز ونشیبهای این دعابه وضوح مشهود است درخور فهم همه طبقات می باشد درحقیقت عرفان عام وعرفان خواص وعرفان خاص الخاص است،«هرکس به قدر فهمش فهمید مدعا را هر خواننده ای را باخود به پیشگاه علی (ع)برده وبه دو زانوی ادب درحضور ایشان نشانده وهمگام»با مولای خود به سفر روحانی ادامه داده وتا«دنی فتدلی وقاب قوسین اوادنی»پیش رفته وجز اورا نمی بیند بلای کریبان گیر جامعه بشری غفلت از مبادی هستی که عشق به زیبایی ها است،می باشد،وپرس وجوها حاکی از گرایش عاشقانه نسبت به جهان است.پیام حکمت الهی که این دعا سرشار از ان است، به علوم وفن آوری جدید این است. که باردیگر به مبادی مابعدالطبیعه جهان توجه کند وقدرت تصرف در طبیعت ر اباحریم بینش الهی نسبت به جهان مهارکند ودرجهت سعادت واقعی بشر به کارگیرد.مادامی که آدمی از فطرت ذاتی وحقیقی خویش فاصله بگیرد باید منتظرمصائب  وسیه روزهایی بیش از این باشد.

عاشق شو ارنه روزی کارجهان سرآید                                     ناخوانده درس مقصود درکارگاه هستی

هرچه انسان استیلای قهریه خود رابر طبیعت بیفزاید، ازعشق وعاشقی که ملاط هستی است ،فاصله گرفته لذا دعا خود نرد عشق باختن با معشوق ومحبوب است،این  احساس انگیزه ای شد تا این دعای شریف رابا شش نسخه ئ  خطی تطبیق کرذده و  مقدمه وتعلیقی بر آن  بنویسم تا شاید بتوان درک وفهم آن را در نظر خوانندگان ساده تر کرد.

 درپایان این کنکاش دریافته می شود که«تجلی»پروردگار بسان نورانگاشته شده «هردوعالم یک فروغ روی اوست».درجایی دیگر اصالت به وجود داده شده است و انتخاب«واژه»صباح برای تجلی ربوبی انتخاب شایسته ای است.

تابستان 1380             


شعرشهروندطلاییی

شهروندان طلايي انسان هاي ارزشمند . 

تقديم به جامعه ي خيريه ي  معلولان سامان شهرستان  سبزوار

 

آن كساني كه در ايران از همه كس برترند                  

                                          شهروندان طلايي و عزيز كشورند

بهترين هاي محيط و عرصه ي كارو تلاش                 

                                          مطمئنا در جهان آفرينش سرورند

آسماني فطرت و نيكو خصال و با شرف          

                                          بندگان مخلص حق پيرو پيغمبرند

خوش منش، شيرين سخن پاكيزه جان و پاكدل           

                                          بين آحاد بشر افراد والا گوهرند

مستعد و تيز هوش وكاري و اميدوار                           

                                          همچو خورشيد درخشان روشن و رو شنگرند

در فداكاري زبانزد در شجاعت بي مثال                     

                                           هم  مددكار هم و هم حامي يكديگرند

متكي بر همت خود قانع و فخر آفرين                    

                                          مردماني سخت كوش و خوشدل و خوش باورند

فاتحان قله هاي دانش و عشق و كمال                   

                                          شير مردان شجاع و فاتحان خيبرند

در به روي  شهروندان طلايي بسته نيست                 

                                          چون مسلح جملگي با ذوالفقار حيدرند

درد خود در سينه دارند اين شجاعان غيور                     

                                          درد مندان صبور و با دلي غم پرورند

از چه رو با كس نمي گويند اسرار درون                      

                                          چون بدانند ديگران آشفته حال و مضطرند

يا فراتر نكته اي در وصف بي دردان دون               

                                           از شنيدن عاجزند و از دو گوش خود كرند

انتظار شهروندان طلايي از همه                            

                                           اين بود كه محترم چون مردم نيك اخترند

با ترحم ننگرند معلول بي تقصير را                       

                                           چون همه در آفرينش زاده ي يك پيكرند

شهروندان طلايي را خدا قدرت دهد                      

                                           چون براي جامعه حبل المتين و محورند

رفع مشكل گر نمايد هر  كسي معلول را                  

                                            منتي ننهد كه اينان داوران محشرند

گر كه ساماني دهد معلول بي سامان را                 

                                            شكر بنمايد خدا را كه چنين خد متگرند

نيست توفيقي از اين بهتر براي هيچ كس                 

                                            يك گره بگشايد از جمعي كه بي سيم وزرند                                     

نكته ي  پاياني شعر شريفان اين بود                   

                                            در مصاف زندگي اين جمع  چون شير نرند

 

 

                                                                              ارادتمند همه ي   عزيزان پاك سرشت

                                                                                                               سعيد شريفان 09/02/1390