X
تبلیغات
كلام - اشعار
منوی اصلی
موضوعات وبلاگ
لینک دوستان
پیوندهای روزانه
درباره وبلاگ

هوالقادر
دكتر موسي الرضا امين زارعين متولد 1338.
قطع نخاع مهره 6 گردن در حين مسابقات كشتي23/04/1358در بيرجند دانشجوي فني مهندسي در گرگان .
اخذ مدرك دكتري فلسفه علم از بخش شرق شناسي دانشگاه مسكو در شهر دوشنبه (استالين آباد).
موسس جامعه معلولين سامان سبزوار ورييس انجمن تشكلهاي معلولين خراسان رضوي وعضو هيئت امناء جامعه معلولين ايران. اقدام ومشارکت به احداث 148 واحد مسکونی برای معلولین .
شهروند طلايي ومعلول نمونه ي كشور در سال هاي 86و87 ازطرف شهرداري تهران وبهزيستي كل كشور.
معلم نمونه ي شهرستان 2بار ودراستان 1بار .
قبولي كنكور سراسري 3بارمكانيك گرگان سال1357برق مشهد سال 1365نقشه كشي صنعتي تهران سال 1366.
مقالات وكتب چاپ شده به زبان هاي فارسي – روسي – سرليك و«انگليسي وعربي (accept)»21مورد مشاوره رساله هاي فوق ليسانس 8مورد.
دريافت مدال افتخاري تيراندازي در استوك مندويل انگلستان سال 58.
دارنده ي ركورد شناي معلولين ايران سال 1365.
دريافت 2نشان لياقت وعلمي از كشور تاجيكستان سال 1384.
نامزد دريافت نشان دولتي ونامزد نخبگان كشور سال 1390.

مطالب پیشین
آرشیو مطالب
وصیت نامه شهدا

لوگوی دوستان
امکانات دیگر


تماس با ما
تم ویوز :: مرجع ابزار وبمستر
جزایر سه گانه خلیج همیشه فارس     
                 ای آنکه دیده دوخته ای بر خلیج فارس                این لقمه با شکنبه تو       سازگار نیست

                چونکه درون آب زلالش بدون        شک                ماهیست پا برهنه عرب سوسمار نیست

                                                ..............................................

                چشم هرکس که بر ابو موسی  است                 کور کرده جلو سک                 اندازیم

                نگه چپ اگر به تنب                  کند                  کک به تنبا ن او                    بیندازیم

       از سروده های جناب حاج سید محمد رضا عالی پیام که باز خودشان پاسخ داده اند

                گفته بودم کک به تنبانش بیندازم ولی                   کی طرف از روز اول داشت تنبانی به پا                  



بشر حافی بنده یا آزاد     

 

آهنی درکام اسب واستر   است                  کزفشارودرد آن فرمانبر         است

همچنین بندی به پای      اشترا ن                   این عقال ودیگری حکمت        بدان

اشتربی عقل کی تاب         آورد                    قاطربی حکم کی فرمان          برد

عقل باشد پای بند         اشتران                    حکم باشد دردهان               استران

گفتگوی انبیاء حکم و       عقال                     بنده آزاد چون جوید           وصال

گفتگوی انبیاء برپاو          سر                     بند وافساراست   براین   نفس     خر                                

آدمی بدترزاسب واستر    است                     آنکه نفسانی است چون گرگ وخراست

آدمی آزاد باشد د ر       هوی                      کی ببیند جلوه        معشوقه      را

"آدمی خوارند اغلب   مردمان                     ازسلام علیکشان کم جو         امان"1

لفظ دین ولفظ عبد وبنده    را                      بنده دربند خدا  نه             ما سوی

دین عقال وحکم برپا وسراست                    در غیاب  این  دو نفسم  اژدر  است

"نفس اژذرهاست اوکی مرده است                ازغم بی آلتی افسرده          است"2

هان شنیدستی توحال  بشر    را                  چون که بنده گشت ذکرش بر  سما

بشرمردی از بزرگان    عرب                    خانه اش میخانه وساز و      لعب

ازقضا روزی امام    ششمین                      می گذشت ودید اوضاعی    چنین

ازغلام بشرحضرت یک سوال                   کرد جویا شد آن اوضاع و    حال

خواجه ات را نام چه بود بنده است             ازچنین عبدی خدا شرمنده    است

گرکه آزاد است هرکاری  رواست             گرکه دربند است این کارش خطاست

بعد اندی چون به خانه باز   گشت            خواجه جویا گشت حال و   سرگذشت

گفت خواجه با کلام       آتشین              با که می گفتی چنان است و   چنین

گفت شخصی گوهری   والامقام             ازشما پرسید وشد جویای        نام

ازشما پرسید کین اوضاع چیست             این نه انسانی کجایش     بندگیست

بند شیطان است یا بند       خدا             این چنین خبطی ازاو نبود      روا

خواجه چون بشنید این  گفتاررا            درزمان بگرفت این  پندار       را

شد  سراسیمه   بدنبال      امام             پا پرهنه  در بیا با ن ها        مدام

چون امام صادق این احوال دید            ازسراخلاص گفتارش          شنید

توبه او را زحق درخواست کرد          عزت دارین را دریافت         کرد

بعد از آن پایش دگر موزه   ندید            برسرراهش خس و خاری     ندید

هرزمان اومی گذشت ازکوچه ها         راه  او عریان  شدی  از     خارها

این اشارت بود اهل شهر      را            که همی آید یکی  بند          خداُ

اولین شرط رسالت     بندگیست            بندگی آن شاه را       پایندگیست

1-مولوی درمثنوی

2-iهمان

3-درجواب دوست عزیزوگرامی ام جناب آقای مصطفی فتاحی کارشناس ارشد حقوق بین الملل



پدرم رفت بهشت     



گوهر جسمش درون خاک شد                 سینه ها از این مصیبت چاک شد
خادم کو ی حسینی بود و رفت                چشمه ی چشم همه نمناک شد
آسمانـــــی بود  امیـن الزارعیـن                       روح پاکش راهی افلاک شد
در بهشت جاودانــه جـــا گـرفت                      همنشیـن حضرت لولاک شد
چون محمد باحسین ترکیـب یافت                     نام پاکــش قابـل ادراک شد
از سر اخلاص، الحمــدی بخـوان                 که آرزوی خفته ی این خـاک شد
                                                    
                                                                                               سروده ی استادسعید شریفان
 



ترکیب بندمحتشم کاشانی.     

بند اول

باز این چه شورش است كه در خلق عالم است

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است‏

باز این چه رستخیز عظیم است كز زمین

بى نفح صور خاسته تا عرش اعظم است

این صبح تیره باز دمید از كجا كزو

كار جهان و خلق جهان جمله در هم است

گویا طلوع مى‏كند از مغرب آفتاب

كاشوب در تمامى ذرات عالم است

گر خوانمش قیامت دنیا بعید نیست‏

این رستخیز عام كه نامش محرم است

در بارگاه قدس كه جاى ملال نیست

سرهاى قدسیان همه بر زانوى غم است

جن و ملك بر آدمیان نوحه مى‏كنند

گویا عزاى اشرف اولاد آدم است‏

خورشید آسمان و زمین نور مشرقین

پرورده كنار رسول خدا حسین‏


بند دوم

كشتى شكست خورده طوفان كربلا

در خاك و خون طپیده میدان كربلا

گر چشم روزگار برو زار مى‏گریست

خون مى‏گذشت از سر ایوان كربلا

نگرفت دست دهر گلابى به غیر اشك

ز آن گل كه شد شگفته به بستان كربلا

از آب هم مضایقه كردند كوفیان

خوش داشتند حرمت مهمان كربلا

بودند دیو و دد همه سیراب و میمكید

خاتم ز قحط آب، سلیمان كربلا

زان تشنگان هنوز بعیوق مى‏رسد

فریاد العطش ز بیابان كربلا

آه از دمى كه لشكر اعدا نكرد شرم

كردند رو به خیمه سلطان كربلا

آن دم فلك بر آتش غیرت سپند شد

كز خوف خصم در حرم افغان بلند شد


بند سوم

كاش آن زمان سرادق گردون نگون شدى‏

وین خرگه بلند ستون بى ستون شدى‏

كاش آن زمان درآمدى از كوه تا به كوه

سیل سیه كه روى زمین قیر كون شدى‏

كاش آن زمان ز آه جهان سوز اهل‌بیت‏

یك شعله برق خرمن گردون دون شدى‏

كاش آن زمان كه این حركت كرد آسمان

سیماب وار گوى زمین بى سكون شدى‏

كاش آن زمان كه پیكر او شد درون خاك‏

جان جهانیان همه از تن برون شدى‏

كاش آن زمان كه كشتى آل نبى شكست

عالم تمام غرقه دریاى خون شدى‏

آن انتقام گر نفتادى به روز حشر

با این عمل معامله دهر چون شدى‏

آل نبى چو دست تظلم برآورند

اركان عرش را به تلاطم درآورند


بند چهارم

بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند

اول صلا به سلسله انبیا زدند

نوبت باولیاء چو رسید آسمان طپید

زان ضربتى كه بر سر شیر خدا زدند

آن در كه جبرئیل امین بود خادمش‏

اهل ستم به پهلوى خیرالنسا زدند

بس آتشى ز اخگر الماس ریزه‏ها

افروختند و در حسن مجتبى زدند

وانگه سرادقى كه ملك محرمش نبود

كندند از مدینه و در كربلا زدند

وز تیشه ستیزه در آن دشت كوفیان

بس نخل‌ها ز گلشن آل عبا زدند

پس ضربتى كزان جگر مصطفى درید

بر حلق تشنه خلف مرتضى زدند

اهل حرم دریده گریبان گشوده مو

فریاد بر در حرم كبریا زدند

روح الامین نهاده به زانو سر حجاب‏

تاریك شد ز دیدن آن چشم آفتاب‏


بند پنجم

چون خون ز حلق تشنه او بر زمین رسید

جوش از زمین بذروه عرش برین رسید

نزدیك شد كه خانه ایمان شود خراب‏

از بس شكست‌ها كه به اركان دین رسید

نخل بلند او چو خسان بر زمین زدند

طوفان به آسمان ز غبار زمین رسید

باد آن غبار چون به مزار نبى رساند

گرد از مدینه بر فلك هفتمین رسید

یكباره جامه درخم گردون به نیل زد

چون این خبر به عیسى گردون نشین رسید

پر شد فلك ز غلغله چون نوبت خروش

از انبیا به حضرت روح الامین رسید

كرد این خیال و هم غلط كار،كان غبار

تا دامن جلال جهان آفرین رسید

هست از ملال گرچه برى ذات ذوالجلال‏

او در دلست و هیچ دلى نیست بی‌ملال‏


بند ششم

ترسم جزاى قاتل او چون رقم زنند

یكباره بر جریده رحمت قلم زنند

ترسم كزین گناه شفیعان روز حشر

دارند شرم كز گنه خلق دم زنند

دست عتاب حق به در آید ز آستین

چون اهل‌بیت دست در اهل ستم زنند

آه از دمى كه با كفن خون چكان ز خاك

آل على چو شعله آتش علم زنند

فریاد از آن زمان كه جوانان اهل‌بیت

گلگون كفن به عرصه محشر قدم زنند

جمعى كه زد به هم صفشان شور كربلا

در حشر صف زنان صف محشر به هم زنند

از صاحب حرم چه توقع كنند باز

آن ناكسان كه تیغ به صید حرم زنند

پس بر سنان كنند سری را كه جبرئیل‏

شوید غبار گیسویش از آب سلسبیل‏


بند هفتم

روزى كه شد به نیزه سر آن بزرگوار

خورشید سر برهنه بر آمد ز كوهسار

موجى به جنبش آمد و برخاست كوه كوه

ابرى به بارش آمد و بگریست زار زار

گفتى تمام زلزله شد خاك مطمئن

گفتى فتاد از حركت چرخ بیقرار

عرش آن زمان به لرزه در آمد كه چرخ پیر

افتاد در گمان كه قیامت شد آشكار

آن خیمه‏اى كه گیسوى حورش طناب بود

شد سرنگون زباد مخالف حباب وار

جمعى كه پاس محملشان داشت جبرئیل‏

گشتند بى عمارى محمل شتر سوار

با آن كه سر زد آن عمل از امت نبى

روح الامین ز روي نبى گشت شرمسار

وانگه ز كوفه خیل الم رو به شام كرد

نوعی كه عقل گفت قیامت قیام كرد


بند هشتم

بر حربگاه چون ره آن كاروان فتاد

شور و نشور واهمه را در گمان فتاد

هم بانگ نوحه غلغله در شش جهت فكند

هم گریه بر ملایك هفت آسمان فتاد

هر جا كه بود آهوئى از دشت پا كشید

هر جا كه بود طایرى از آشیان فتاد

شد وحشتى كه شور قیامت بباد رفت

چون چشم اهل‌بیت بر آن كشتگان فتاد

هر چند بر تن شهدا چشم كار كرد

بر زخم‌هاى كارى تیغ و سنان فتاد

ناگاه چشم دختر زهرا در آن میان

بر پیكر شریف امام زمان فتاد

بى اختیار نعره هذا حسین زو

سر زد چنانكه آتش از و در جهان فتاد

پس با زبان پر گله آن بضعة الرسول

رو در مدینه كرد كه یا ایها الرسول‏


بند نهم

این كشته فتاده به هامون حسین توست‏

وین صید دست و پا زده در خون حسین توست‏

این نخل‏ تر كز آتش جان سوز تشنگى‏

دود از زمین رسانده به گردون حسین توست‏

این ماهى فتاده به دریاى خون كه هست

زخم از ستاره بر تنش افزون حسین توست‏

این غرقه محیط شهادت كه روى دشت

از موج خون او شده گلگون حسین توست‏

این خشك لب فتاده دور از لب فرات‏

كز خون او زمین شده جیحون حسین توست‏

این شاه كم سپاه كه با خیل اشگ و آه

خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست

این قالب طپان كه چنین مانده بر زمین

شاه شهید ،ناشده مدفون حسین توست

چون روى در بقیع به زهرا خطاب كرد

وحش زمین و مرغ هوا را كباب كرد


بند دهم

كاى مونس شكسته دلان حال ما ببین

ما را غریب و بی‌كس و بى آشنا ببین

اولاد خویش را كه شفیعان محشرند

در ورطه عقوبت اهل جفا ببین

در خلد بر حجاب دو كون آستین فشان‏

و اندر جهان معصیبت ما بر ملا ببین

نى نى ورا چو ابر خروشان به كربلا

طغیان سیل فتنه و موج بلا ببین

تن‌هاى کشتگان همه در خاك و خون نگر

سرهاى سروران همه بر نیزه‏ها ببین‏

آن سر كه بود بر سر دوش نبى مدام

یك نیزه‏اش ز دوش مخالف جدا ببین‏

آن تن كه بود پرور شش در كنار تو

غلطان به خاك معركه كربلا ببین

یا بضعة الرسول ز ابن زیاد داد

كو خاك اهل‌بیت رسالت به باد داد


بند یازدهم

خاموش محتشم كه دل سنگ آب شد

بنیاد صبر و خانه طاقت خراب شد

خاموش محتشم كه ازین حرف سوزناك‏

مرغ هوا و ماهى دریا كباب شد

خاموش محتشم كه ازین شعر خون چكان‏

در دیده اشگ مستمعان خون ناب شد

خاموش محتشم كه ازین نظم گریه خیز

روى زمین به اشگ جگرگون كباب شد

خاموش محتشم كه فلك بسکه خون گریست‏

دریا هزار مرتبه گلگون حباب شد

خاموش محتشم كه به سوز تو آفتاب‏

از آه سرد ماتمیان ماهتاب شد

خاموش محتشم كه ز ذكر غم حسین‏

جبریل را ز روى پیمبر حجاب شد

تا چرخ سفله بود خطائى چنین نكرد

بر هیچ آفریده جفائى چنین نكرد


بند دوازدهم‏

اى چرخ غافلى كه چه بیداد كرده‏اى‏

وز كین چه‏ها درین ستم آباد كرده‏اى‏

بر طعنت این بس است كه با عترت رسول‏

بیداد كرده خصم و تو امداد كرده‏اى‏

اى زاده زیاد نكرده است هیچ گه

نمرود این عمل كه تو شداد كرده‏اى‏

كام یزید داده‏اى از كشتن حسین

بنگر كه را به قتل كه دلشاد كرده‏اى

بهر خسى كه بار درخت شقا و تست

در باغ دین چه با گل و شمشاد كرده‏اى‏

با دشمنان دین نتوان كرد آنچه تو

با مصطفى و حیدر و اولاد كرده‏اى‏

حلقى كه سوره لعل لب خود نبى بر آن

آزرده‏اش به خنجر بیداد كرده‏اى‏

ترسم تو را دمى كه به محشر برآورند

از آتش تو رو به محشر درآورند

"محتشم كاشانى"




سبزوارزمستان 1381

 
بسم الله الرحمن الرحيم

 

به يمن مصاحبت ميمنت ثمري كه درسالروز ولادت با سعادت دخت گرامي نبي اكرم، عصاره خلقت ،بهانه وجود، فرزانه عالم هستي، همپايه لنگر

عرش خداهمطراز اولياءفاطمه الزهرا(س)با حضرت آية الله علوي عُريضي شريعتمدار حفظه الله تعالي داشتيم نگاشتيم.

 
به ياد روانشاد استادالاساتيد

مرحوم علامه محمدتقي جعفري(اعلي اللهُ مقامَه)


بسم الله الرحمن الرحيم

درشان نزول سَال سَائَل بِعَذابٍ واقع* لِلكافرينَ لَيسَ لَهُ دافعُ

ترجمه :

1-      تقاضا كننده اي عذاب واقع شونده درخواست كرد.

2-      اين عذاب مخصوص كافران است وهيچكس نمي تواند آن را دفع كند.«ي1و2،س معارج»

شان نزول :

بسياري از مفسران وارباب حديث شان نزولي براي آيات نقل كرده اند كه حاصل آن چنين است:

«هنگامي كه رسول خدا(ص)علي (ع)را درروز «غديرخم»به خلافت منصوب فرمود ودرباره او گفت:من كنت

مولاه فعليٌّ مولاه «هر كس من مولي وولي اوهستم علي مولي وولي اوست.»چيزي نگذشت كه اين مساله در بلاد وشهرها

منتشر شد نعمان بن حارث فهري خدمت پيامبر (ص)آمد وعرض كرد تو به ما دستور دادي شهادت به يگانگي خدا واينكه

تو فرستاده اوهستي دهيم ماهم شهادت داديم ،سپس دستور به جهاد وحج وروزه ونمازدادي ما همه اينها را نيزپذيرفتيم، اما با

اينها راضي نشدي تااينكه اين جوان(اشاره به علي (ع)است)را به جانشيني خودمنصوب كردي،وگفتي :من كنت مولاه فعليٌّ

مولاه، آيا اين سخني است از ناحيه خودت يا از سوي خدا؟!

پيامبر (ص)فرمود:«قسم به خدايي كه معبودي جزاونيست اين از ناحيه خداست.»

«نعمان» روي برگردانددرحالي كه مي گفت:«اللهمُّ ان كان هذاهوالحقَّ من عندك فاَمطِرنا علينا حجاره من

السماء»1(خداوندا!اگراين سخن حق است از ناحيه تو،سنگي از آسمان بر مابباران)!

اينجا بود كه سنگي از آسمان برسرش فرود آمد واوراكشت،همين جا آيه «سال سائل بعذاب واقع للكافرين ليس له دافع »

نازل گشت.آنچه رادربالاگفتيم مضمون عبارتي است كه در«مجمع البيان»از«ابوالقاسم حَسَكاني»با سلسله سندش از امام

صادق (ع)نقل شده است.

همين مضمون را بسياري از مفسران اهل سنت، وُروات حديث با مختصري تفاوت نقل كرده اند.

مرحوم علاّمه اميني در «الغدير»آن را از سي نفر از علماي معروف اهل سنت نقل مي كند.(با ذكر مدرك .نقل عين عبارت )

از جمله :

تفسر غريب القران (حافظ ابوعبيد هروي)

تفسير شِفاءالصدور(ابوبكر نقّاش موصلي)

تفسير الكشف والبيان(ابواسحاق ثعالبي)

تفسير ابوبكر يحيي (القرطبي)

تذكره ابواسحاق(ثعلبي)

كتاب فرائد المِسطَين(حمويني)

كتاب دررالمِسطَين(شيخ محمدزرندي)

تفسير سراج المنير(شمس الدين شافعي)

كتاب (سيره حلبي)

كتاب نورالابصار،(سيد مومن شبلَنجي)

وكتاب شرح جامع الصغير سَيوطي(شمس الدين الشافعي).وغير اينها .3

در بسياري از اين كتب تصريح شده كه آيات فوق در همين رابطه نازل شده است، البته در باره اينكه اين شخص(حارث بن

نعمان )بوده يا (جابربن نذر)با (نعمان بن حارث فهري)اختلاف است ، ومي دانيم اين امر تاثيري در اصل،مطلب ندارد.

البته بعضي از مفسران يا محدثاني كه فضائل علي (ع)را با ناخشنودي مي پذيرند ايرادهاي مختلفي بر اين شان نزول گرفته اند

كه درپايان بحث تفسيري به خواست خدا به آن اشاره خواهد شد4حقير در 66تفسير ديگر كه به زبانهاي عربي وانگليسي

وفارسي بود،اين واقعه را جستجو كردم كه در32تفسير يا اندك تغييراتي اين موضوع بيان گرديده بود نام وآدرس تفاسير در منابع

ومآخذ ذكر گرديده است.

در سالروز ولادت با سعادت دخت گرامي نبي اكرم، عصاره خلقت، بهانه وجود، فرزانه عالم هستي،همپايه لنگر عرش خدا

همطراز اوليا،فاطمه الزهرا سلام الله عليها اين واقعه را حضرت آية الله السّيد محمد حسن علوي عريضي شريعتمدارحفظه الله

تعالي نفل فرمودند وبه يمن آن مصاحبت ميمنت ثمر با بضاعت مزجاه واقعه را به نظم در آورديم5

هان شنيدستي كه آن مرد شقي                                   ازسرپرخاش گفتي با نبي

هرچه گفتي اززكات وزنماز                                     روزه درگرماي سوزان حجاز

نفي خمروصبردرراه خدا                                         نفي مَيسِر،جنگ با نفس وهوي

اين همه طاعات از خرد وكلان                                  از چه بنمودي به مابارگران

دست آخر ابنِ عَمت مرتضي                                      جانشين كردي بمااي مصطفي

اين چه حكمي بود برماازهوي                                    ياكه امري بود ازسوي خدا

گفت آن اعرابي ازروي جفا                      زين سخنهاي گران برهل اتي                                   

«گفت پيغمبر براوبي حد ثنا6»                                     من نگفتستم مگرامرخدا

سائل بيچاره از روي حسد                                         خواست سنگ ازآسمان بروي فتد

گفت اگر حق است اين اي آسمان                                  پس فَاَمطِر نا عَلَينا7 درزمان

حضرت حق درزمان لبيك گفت                                      سنگي ازغيب آمد ومغزش بكوفت

حارث نعمان فهري نام او                                            اين چنين قهر خدا دركام او

زين اشارتها فراوان ديده اند                                          ليك دردام هوي افتاده اند

جلوه حق ديدن و منكِرشدند                                           وزخباثت منكِروكافِرشدند

كفرورزيدند درحق علي                                               «افتخار هرنبي وهروصي»

منابع ومآخذ:

1-الشاء عبدالعظيمي ،حسسين بن احمد الحسيني، تفسير عمومي اثني عشري،(م1384)تهران،انتشارات متبعات، چاپ اول،سال 4-1363ش،ج13،ص306،س8.

2-شريف لاهيجي،بهاالدين محمد شيخ علي(م1088ق)تفسير عمومي شريف لاهيجي،تهران،انتشارات علمي،سال1363،ج4،ص574،س11.

3- بروجردي،سيدابراهيم،تفسير عمومي جامع،تهران،انتشارات صدر،چاپ سوم،سال1341ش،ج7،صص93-90؛س80.

4- بلاغي،سيدعبدالحجة،تفسيرعمومي حجة التفاسيروبلاغ الاكسير،قم،انتشارات حكمت،چاپ اول،سال1345ش،ج7،ص90،س3.

5- خسرواني،شاهزاده عليرضا ميرزا،(م1386ق)تفسيراختصاصي خسروي،تهران،كتابفروشي السلاميه،سال 1397-1390ق،ج8،ص372،س16.

6- طباطبائي، سيد محمد حسين(م1402ق)تفسير اختصاصي الميزان،مترجم سيدمحمد باقر موسوي همداني،قم،جامعه مدرسين،سال1363ش،ج20،ص3،س13.

7- طيّب،سيدعبدالحسين(م1411ق)اطيب البيان في التفسير القرآن،تهران ، انتشارات اسلام،چاپ سوم،سال1366ش،ج13،ص182،س1.

8- مكارم شيرازي،ناصر،تفسير اختصاصي نمونه،تهران،دارالكتب السلاميه،1366-1353ش،ج25،ص9،س9.

9- فرات الكوفي،ابوالقاسم فرات بن ابراهيم بن فرات(ازعلماءغيبت صغري)،تفسيرعمومي فرات كوفي،تهران،چاپ وانتشارات فرهنگ وارشاد اسلامي،چاپ اول،سال1410ق،ج 1،ص503،س3.

10- طبرسي الطوسي،امين الدين ابوعلي فضل بن حسن(م548ق)،تفسير عمومي مجمع البيان في التفسير

القرآن،بيروت،دارالاحياءالترات العربي،1379ق،ج5،ص351،س13.

11- طبرسي الطوسي،امين الدين ابوعلي فضل بن احسن(م548ق)،تفسير عمومي جوامع الجامع،تهران،انتشارات دانشگاه تهران،

چاپ سوم،1412ق،ج4،ص742،س2.

12- كاشاني،ملامحسن،فيض،(م1091ق)تفسيراختصاصي الصافي،مشهد،دارالمرتضي للنشر،چاپ اول،ج 5،ص224،س6.

13- البحراني،السيدهاشم الحسيني(م1107ق)تفسير اختصاصي البرهان،تهران،بنيادبعثت،چاپ اول،1415ق،ج5،ص382،س18.

14- الحويزي،شيخ عبدالعلي ابن جمعه العروسي(م1112ق)تفسيراختصاصي نورالثقلين،قم،مطيعه العلميه،چاپ دوم،بي تا،ج5،ص411،س10.

15- الكاشاني،المولي نورالدين محمدبن مرتضي(م بعد1115ق)تفسير عمومي المعين،قم،انتشارات آيت الله مرعشي نجفي،چاپ اول،بي تا،ج3،ص1564،س5.

16- القمي المشهدي،الشيخ محمدبن محمدرضا ،تفسير اختصاصي كنزالدقائق وبحرالغرائب،تهران،وزارت فرهنگ وارشاداسلامي،چاپ اول،سال1366ش،ج13،ص428،س1.

17-  شبر،السيدعبدالله(م1242ق)تفسيرعمومي شبر،بيروت،دارالبلاغه للطباعه والنشر والتوزيع،چاپ اول،سال 1412ق،ج1،ص568،س29.

18-شبر،السيد عبدالله(م1242ق)تفسيراختصاصي الجوهر الثمين في التفسير كتاب المبين،كويت،مكتبة الالفين،چاپ اول،سال1407ق،ج6،ص278،س12.

19- الجنابذي،حاج سلطان محمد ملقب به سلطان علي شاه(م1327ق)تفسير اختصاصي بيان السعادة في مقامات العبادة،تهران،دانشگاه تهران،چاپ دوم،سال 1341،ج4،ص202،س17.

20- الحائري الطهراني،حاج مير سيد علي(م1340ق)متقضيات الدرروالمقتطفات الثمر،تهران،دارالكتب الاسلاميه،سال1377ش،ج11،ص240،س15.

 21- السبزواري النجفي،شيخ محمد(م1410ق)الجديدفي التفاسيرالقرآن،بيروت،دارالتعارف للمطبوعات،چاپ اول،سال1402ق،ج7،ص227، س8.

22-الشيرازي،الحسيني،تقسير عمومي القريب القرآن الي الاذهان،بيروت،موسسه الوفي،چاپ اول.

23- مكارم شيرازي،ناصر،الامثل في تفسير كتاب الله المنزل، بيروت،البعثه للطباعه والنشروالتوزيع،چاپ اول،سال1413ق،ج19،ص11،س5.

24-المدرسي،السيد محمدتقي،تفسير عمومي من هدي القرآن،دارالهدي،چاپ اول،سال 1406ق،ج16،ص340، س6.

25- الناصري،شيخ محمد باقر،تفسير عمومي مجمع البيان في التفسير القرآن،قم،جامعه مدرسين،چاپ دوم،سال1413ق،ج3،ص469، س8.

26- رستگار جويباري،يعسوب الدين،تفسيراختصاصي(البصائر،قم،مطبعة الاسلامية،سال چاپ،1413-1399ق،ج49،ص70،س1.

27- الطبرسي،شيخ ابوعلي فضل بن الحسن(م548ق)تفسير اختصاصي مجمع البيان،ترجمه جمعي از انديشمندان،تهران انتشارات فراهاني،چاپ اول،سال 1350ش،ج25،ص297،س1.

28-الجرجاني،ابوالمحاسن،الحسين بن الحسن(م اواخرقرن نهم)،تفسير اختصاصي گازر جلاء الاذهان وجلاءالاحزان،تهران،انتشارات دانشگاه تهران،چاپ اول،سال 1337ش،ج10،ص15، س 11.

29- واعظ كاشفي ،كمال الدين حسين(م910ق)،تفسير عمومي مواهب عليّه،تهران،كتابفروشي اقبال،چاپ اول،سال1317ش،سبزواري المسكن والمدفن،ج4،ص341،س9.

30-كاشاني ملافتح الله،(م988-977ق)تفسير عمومي منهج الصادقين في الزام المخالفين،تهران،كتابفروشي اسلاميه،چاپ دوم،سال1344ش،ج10،ص3،س2.

31- كاشاني،ملافتح الله(م988-977ق)تفسير عمومي خلاصه المنهج الصادقين في الزام الخالفين،تهران،كتابفروشي اسلاميه،چاپ دوم،سال1374ش،ج6،ص216،س8.

 

پاورقي:

 

1-      س/انفال، ي 32

2-      مجمع البيان،ج10،ص352.

3-      الغدير،ج1،ص239-246.

4-      ناصرمكارم شيرازي

5-      دكترامين زارعين.

6-      مولوي درمثنوي

7-      س/انفال،ي32.



 به مناسبت ضربت خوردن مولای متقیان امیرمومنان علی علیه السلام


     شبی آرا م ولی آبستن                          ***               که ملائک همه سردردامن          

     ماه تب کرده گرفته ماتم                       ***               بدتر از روزحبوط آدم    

     گوئیا میل ندارد     بچمد                       ***               بعد از این واقعه دیگر بدمد

    چه خطایی است که درحال وقوع             ***               می شود رنج بشر تازه شروع

     بینوایان به خرابه شادند                        ***               چونکه برمهر علی می نازند

    مهر اوهم پایه ی مهر خدا                      ***              عاشق از معشوق کی باشد جدا

    را حت نوع بشر در عدل است                 ***               درعدالت همه سختی سهل است

    روی آرام ولی آزرده                            ***               دل یاران علی پژمرده

    روحی آکنده زعشق ازلی                       ***               ......................

    قلب اصحاب علی در تب وتاب                ***               نرود چشم عزیزان در خواب      

    ناگهان ننگ بشر بن ملجم                     ***               زند آرامش عالم برهم

    او به هنگام مناجات علی                       ***               تیغی از کین بزد آن شخص شقی 

   علت قتل علی عدل علی است                       ***               برتر از عدل علی فضل علی است

   پایه ی عرش خدا می لرزید                    ***               غیرت الله به خود می پیچید

   آسمان غم زده ومغبون بود                     ***               که زمین جا زده و محزون بود

   آسمان از چه نیافتادی تو                       ***                ای زمین از چه بیاسودی تو

   ننگ ونفرین به تو ای مرد پلید                ***                 بزدی ساقی جام توحید

   کاشکی زخم علی درمان شدی                ***               کاش اشعث در جهان تنها بودی

   لیک اشعث در جهان از حد دراست          ***              صحنه اینجا از علی خالی تر است  

   غالب مردم به راه اشعث اند                   ***               در وصال حق همه خواروخس اند

    کاش مردم با علی یک دل بودی            ***               کاش احکام خدا اجرا شدی

   کاش افراد بشر آگه بودی                           ***               تاخوارج هرزمان رسوا شدی

 

23رمضان مصادف با یکشنبه 14بهمن 1375



به مناسبت 34 مین سالگرد مصدومیت قطع نخاع      
                                 زخم کهنه برتن ازلطف   خدا

منشاء هر خیر در عالم خداست             ***           شراگرباشد هم از افعال ماست

من نه داوودم که یک نعجه مراست         ***           نعجه ی با ادعا بی مدعاست 

نعجه یی زهر ه جبینی مهوشی               ***          دلربایی   دلگشایی   دلکشی

هستی خود در بساط مانهاد                ***           فضل بنموده کرم کرده جهاد

هدیه حق بود ومرهم زخم را                 ***          زخم کهنه برتن ازلطف خدا

لیک برماچشم باطن کور بود                  ***         ناردیدم آنچه بی شک نور بود

دیده ای خواهم که باشدشه شناس      ***          شاه را بشناسد اودرهرلباس

دست حق را دیدم ونشناختم               ***          وای برحالم    دوعالم  باختم

وای برحال من بدبخت وای                   ***         کس بدرد من مبادا مبتلای 

ماکه کورانه عصاهامی زنیم                 ***          لاجرم قندیل ها را بشکنیم 

باالهام ازاشعارحضرت مولانادراحوال خویش سرودیم



دربیان رویت الهی     
قوم بنی اسراییل که بهانه های زیادی می گرفتندوهرروزچیزتازه ای ازخدابوسیله حضرت موسی می خواستند. شرح ماوقع درسوره مبارکه بقره  تااینکه روزی تقاضای دیدارخدا راازایشان نمودند .  حضرت ازانان خواست تاازمیان خودچهل نفرراکه بهترندانتخاب کنندتا به اتفاق به کوه طورجهت رویت شرفیاب شوند.

روزموعودفرارسید.حضرت به تقاضای قوم فرمود رب ارنی (خدایاخودرابمابنمایان)نداامدکه لن ترانی یاموسی(ای موسی هرگزمرانخواهی دید)لن برای نفی ابدوحضرت به اسرارقوم جاره جویی کردوخداونددرکوه تجلی کرد که همگی به رودرافتاده ومردندالاحضرت موسی که غش کرد(س.طه)وحضرت بخاطرکوتاهی قومش ازخدااستغفارکرده ازخداخواست تاانان را زنده کند که خودشان ماوقع را برای قوم بازگوکنند.وچنین شد

شاعرعارفی گفته است:

چورسی به طورسینا ارنی نگفته بگــذر            که نیـــــرزداین تمنا  به جواب لن  ترانـــی

مرحوم مهدی الهی قمشه ای چنین فرموده: 

چو رسی به طور سینا ارنی بگو و مگذر            که بیــــــرزد این تمنا به جواب لن ترانـــی

صاحبدلی نیزسروده است

ارنی کسی بکویدکه توراندیده باشد            توکه بامنی همیشه چه جواب   لن ترانی

علامه طباطبایی نیزفرموده

سحرآمدم به کویت که ببینمت نهانی         ارنی نگفته گفتی دوهزار        لن  ترانی 

و این حقیر نیز در این باب گفته ام :

چو رسی به طور سینا ارنی نگفته نگـذر           که جواب خوشتر آید چه تری چه لن ترانی

همچنانکه شیخ اجل سعدی فرموده

اگرکه تیغ زنی به که دیگری    مرحم          اگر که زهردهی به  که دیگری    تریاک



دربرتوخیال     
موسی بخیال خویش صاحب نظراست               دردام هوس فتاده ومحتضراست

یک چندبه گفتگوی این است و  متی                 ترسم که سیه روی شودروزجزا



درحدیث نفس     

موسی که به دانشکده ره یافته  بود           بادی به دماغ خود  بینداخته بود

یک چند برین روال ایام         گذشت           ناگاه دریافت که هیچ نایافته بود



بهشت رابه بهابدهندیابهانه     
یکی ازمباحث مورداختلاف متکلمین وعرفااین است که بهشت رابه بهابدهندیابه بهانه سالهاپیش شهیدبهشتی ره درتاییدمتکلمین واقای سروش درتاییدعرفامطالبی فرمودندکه حقیراین رباعی رادرشان ان موضوع نگاشته ونیزعنوان داشتم که بهشت شاید به بهانه باشداماکمال ومقام قرب نه زیراتکامل ازباب تفاعل است وطرفینی


الحق که قسیم جنه النارعلیست              برحضرت حق وزیردربارعلیست

هرچندکه رضوان به بهانه ندهند               امابه یقین باعث دیدارعلیست



ادامه مطلب
پیام به انیشتن      

نامه روان شاد سیدمحمدحسین شهریاربه مرحوم انیشتن که توسط پرفسورحسابی برای ایشان قرائت شد.

انیشتن یک سلام ناشناس البته می بخشی

دوان درسایه روشنهای یک مهتاب خلیایی

نسیم شرق میاید،شکنج طره ها افشان

فشرده زیر بازو شاخه های نرگس ومریم

از آنهاییکه درسعدیه شیراز می رویند

زچین وموج دریاها وپیچ وتاب جنگل ها

دوان میاید وصبح سحر خواهد به سرکوبید

درخلوت سرای قصر سلطان ریاضی را

درون کاخ استغنا،فراز تخت اندیشه

سراززانوی استغراق خودبردار

باین مهمان که بی هنگام وناخوانده است دربگشا

اجازت ده که بادست لطیف خویش بنوازد

بنرمی چین پیشانی افکاربلندت را

بان ابریشم اندیشه هایت شانه خواهد زد

نبوغ شعرمشرق نیز با آیین درویشی

بکف جام شرابی ازسبوی حافظ وخیام

به دنبال نسیم ازدررسیده می زند زانو

که بوسد دست پیر حکمت دانای مغرب را

انیشتن آفرین برتو

خلاءباسرعت نوری که داری درنوردیدی

زمان درجاودان پی شد مکان درلامکان طی شد

حیات جاودان کزدرک بیرون بود پیداشد

بهشت روح علوی هم که دین می گفت جزاین نیست

توباهم آشتی دادی جهان دین ودانش را

انیشتن نازشست تو:

نشان دادی که جرم وجسم چیزیجز انرژی نیست

اتم تا می شکافد جزو جمع عالم بالاست

بچشم موشکاف اهل عرفان وتصوف نیز

جهان ماحباب روی چین آب راماند

من ناخوانده دفتر هم که طفل مکتب عشقم

جهان جسم،موجی ازجهان روح می بینم

اصالت نیست درماده

انیشتن صدهزار احسن ولیکن صدهزارافسوس

حریف ازکشف والهام تودارد بمب می سازد

انیشتن اژدهای جنگ

جهنم کام وحشتناک خود راباز خواهد کرد

دگر پیمانه عمرجهان لبریز خواهد شد

دگرعشق ومحبت ازطبیعت قهرخواهد کرد

چه می گویم ؟

مگرمهرووفا محکوم اضمحلال خواهد بود

(مگرآءسحرخیزان سوی گردون نخواهد شد)

مگریک مادر ازدل(وای فرزندم )نخواهد گفت

انیشتن بغض دارم درگلو دستم بدامانت

نبوغ خود بکام التیام زخم انسان کن

سراین ناجوانمردان سنگین دل براه آور

نژاد وکیش وملیت یکی کن ای بزرگ استاد

زمین یک پایتخت امپراطوری وجدان کن

تفوق درجهان قائل مشو جز علم وتقوارا

انیشتن نامی ازایران ویران هم شنیدستی ؟

حکیما محترم میدارمهدابن سینا را

باین وحشی تمدن گوشزد کن حرمت مارا

انیشتن یافراتر نه جهان عقل هم طی کن

کنارهم بین موسی وعیسی ومحمدرا

کلیدعشق رابردار وحل این معما کن

وگرشداززبان علم این قفل کهن واکن

انیشتن بازهم بالا

خدارانیزپیدا کن.



 

درتفسير آيات شريفه 1و2سوره مباركه

معارج وارتباط آن باغديرخم


سروده ي اين كمترين موسي الرضا امين زارعين

مدرس مركز علامه طباطبايي(ره)

سبزوارزمستان 1381

 
بسم الله الرحمن الرحيم

 

به يمن مصاحبت ميمنت ثمري كه درسالروز ولادت با سعادت دخت گرامي نبي اكرم، عصاره خلقت ،بهانه وجود، فرزانه عالم هستي، همپايه لنگر

عرش خداهمطراز اولياءفاطمه الزهرا(س)با حضرت آية الله علوي عُريضي شريعتمدار حفظه الله تعالي داشتيم نگاشتيم.

 
به ياد روانشاد استادالاساتيد

مرحوم علامه محمدتقي جعفري(اعلي اللهُ مقامَه)


بسم الله الرحمن الرحيم

درشان نزول سَال سَائَل بِعَذابٍ واقع* لِلكافرينَ لَيسَ لَهُ دافعُ

ترجمه :

1-      تقاضا كننده اي عذاب واقع شونده درخواست كرد.

2-      اين عذاب مخصوص كافران است وهيچكس نمي تواند آن را دفع كند.«ي1و2،س معارج»

شان نزول :

بسياري از مفسران وارباب حديث شان نزولي براي آيات نقل كرده اند كه حاصل آن چنين است:

«هنگامي كه رسول خدا(ص)علي (ع)را درروز «غديرخم»به خلافت منصوب فرمود ودرباره او گفت:من كنت

مولاه فعليٌّ مولاه «هر كس من مولي وولي اوهستم علي مولي وولي اوست.»چيزي نگذشت كه اين مساله در بلاد وشهرها

منتشر شد نعمان بن حارث فهري خدمت پيامبر (ص)آمد وعرض كرد تو به ما دستور دادي شهادت به يگانگي خدا واينكه

تو فرستاده اوهستي دهيم ماهم شهادت داديم ،سپس دستور به جهاد وحج وروزه ونمازدادي ما همه اينها را نيزپذيرفتيم، اما با

اينها راضي نشدي تااينكه اين جوان(اشاره به علي (ع)است)را به جانشيني خودمنصوب كردي،وگفتي :من كنت مولاه فعليٌّ

مولاه، آيا اين سخني است از ناحيه خودت يا از سوي خدا؟!

پيامبر (ص)فرمود:«قسم به خدايي كه معبودي جزاونيست اين از ناحيه خداست.»

«نعمان» روي برگردانددرحالي كه مي گفت:«اللهمُّ ان كان هذاهوالحقَّ من عندك فاَمطِرنا علينا حجاره من

السماء»1(خداوندا!اگراين سخن حق است از ناحيه تو،سنگي از آسمان بر مابباران)!

اينجا بود كه سنگي از آسمان برسرش فرود آمد واوراكشت،همين جا آيه «سال سائل بعذاب واقع للكافرين ليس له دافع »

نازل گشت.آنچه رادربالاگفتيم مضمون عبارتي است كه در«مجمع البيان»از«ابوالقاسم حَسَكاني»با سلسله سندش از امام

صادق (ع)نقل شده است.

همين مضمون را بسياري از مفسران اهل سنت، وُروات حديث با مختصري تفاوت نقل كرده اند.

مرحوم علاّمه اميني در «الغدير»آن را از سي نفر از علماي معروف اهل سنت نقل مي كند.(با ذكر مدرك .نقل عين عبارت )

از جمله :

تفسر غريب القران (حافظ ابوعبيد هروي)

تفسير شِفاءالصدور(ابوبكر نقّاش موصلي)

تفسير الكشف والبيان(ابواسحاق ثعالبي)

تفسير ابوبكر يحيي (القرطبي)

تذكره ابواسحاق(ثعلبي)

كتاب فرائد المِسطَين(حمويني)

كتاب دررالمِسطَين(شيخ محمدزرندي)

تفسير سراج المنير(شمس الدين شافعي)

كتاب (سيره حلبي)

كتاب نورالابصار،(سيد مومن شبلَنجي)

وكتاب شرح جامع الصغير سَيوطي(شمس الدين الشافعي).وغير اينها .3

در بسياري از اين كتب تصريح شده كه آيات فوق در همين رابطه نازل شده است، البته در باره اينكه اين شخص(حارث بن

نعمان )بوده يا (جابربن نذر)با (نعمان بن حارث فهري)اختلاف است ، ومي دانيم اين امر تاثيري در اصل،مطلب ندارد.

البته بعضي از مفسران يا محدثاني كه فضائل علي (ع)را با ناخشنودي مي پذيرند ايرادهاي مختلفي بر اين شان نزول گرفته اند

كه درپايان بحث تفسيري به خواست خدا به آن اشاره خواهد شد4حقير در 66تفسير ديگر كه به زبانهاي عربي وانگليسي

وفارسي بود،اين واقعه را جستجو كردم كه در32تفسير يا اندك تغييراتي اين موضوع بيان گرديده بود نام وآدرس تفاسير در منابع

ومآخذ ذكر گرديده است.

در سالروز ولادت با سعادت دخت گرامي نبي اكرم، عصاره خلقت، بهانه وجود، فرزانه عالم هستي،همپايه لنگر عرش خدا

همطراز اوليا،فاطمه الزهرا سلام الله عليها اين واقعه را حضرت آية الله السّيد محمد حسن علوي عريضي شريعتمدارحفظه الله

تعالي نفل فرمودند وبه يمن آن مصاحبت ميمنت ثمر با بضاعت مزجاه واقعه را به نظم در آورديم5

هان شنيدستي كه آن مرد شقي                                   ازسرپرخاش گفتي با نبي

هرچه گفتي اززكات وزنماز                                     روزه درگرماي سوزان حجاز

نفي خمروصبردرراه خدا                                         نفي مَيسِر،جنگ با نفس وهوي

اين همه طاعات از خرد وكلان                                  از چه بنمودي به مابارگران

دست آخر ابنِ عَمت مرتضي                                      جانشين كردي بمااي مصطفي

اين چه حكمي بود برماازهوي                                    ياكه امري بود ازسوي خدا

گفت آن اعرابي ازروي جفا                      زين سخنهاي گران برهل اتي                                   

«گفت پيغمبر براوبي حد ثنا6»                                     من نگفتستم مگرامرخدا

سائل بيچاره از روي حسد                                         خواست سنگ ازآسمان بروي فتد

گفت اگر حق است اين اي آسمان                                  پس فَاَمطِر نا عَلَينا7 درزمان

حضرت حق درزمان لبيك گفت                                      سنگي ازغيب آمد ومغزش بكوفت

حارث نعمان فهري نام او                                            اين چنين قهر خدا دركام او

زين اشارتها فراوان ديده اند                                          ليك دردام هوي افتاده اند

جلوه حق ديدن و منكِرشدند                                           وزخباثت منكِروكافِرشدند

كفرورزيدند درحق علي                                               «افتخار هرنبي وهروصي»

منابع ومآخذ:

1-الشاء عبدالعظيمي ،حسسين بن احمد الحسيني، تفسير عمومي اثني عشري،(م1384)تهران،انتشارات متبعات، چاپ اول،سال 4-1363ش،ج13،ص306،س8.

2-شريف لاهيجي،بهاالدين محمد شيخ علي(م1088ق)تفسير عمومي شريف لاهيجي،تهران،انتشارات علمي،سال1363،ج4،ص574،س11.

3- بروجردي،سيدابراهيم،تفسير عمومي جامع،تهران،انتشارات صدر،چاپ سوم،سال1341ش،ج7،صص93-90؛س80.

4- بلاغي،سيدعبدالحجة،تفسيرعمومي حجة التفاسيروبلاغ الاكسير،قم،انتشارات حكمت،چاپ اول،سال1345ش،ج7،ص90،س3.

5- خسرواني،شاهزاده عليرضا ميرزا،(م1386ق)تفسيراختصاصي خسروي،تهران،كتابفروشي السلاميه،سال 1397-1390ق،ج8،ص372،س16.

6- طباطبائي، سيد محمد حسين(م1402ق)تفسير اختصاصي الميزان،مترجم سيدمحمد باقر موسوي همداني،قم،جامعه مدرسين،سال1363ش،ج20،ص3،س13.

7- طيّب،سيدعبدالحسين(م1411ق)اطيب البيان في التفسير القرآن،تهران ، انتشارات اسلام،چاپ سوم،سال1366ش،ج13،ص182،س1.

8- مكارم شيرازي،ناصر،تفسير اختصاصي نمونه،تهران،دارالكتب السلاميه،1366-1353ش،ج25،ص9،س9.

9- فرات الكوفي،ابوالقاسم فرات بن ابراهيم بن فرات(ازعلماءغيبت صغري)،تفسيرعمومي فرات كوفي،تهران،چاپ وانتشارات فرهنگ وارشاد اسلامي،چاپ اول،سال1410ق،ج 1،ص503،س3.

10- طبرسي الطوسي،امين الدين ابوعلي فضل بن حسن(م548ق)،تفسير عمومي مجمع البيان في التفسير

القرآن،بيروت،دارالاحياءالترات العربي،1379ق،ج5،ص351،س13.

11- طبرسي الطوسي،امين الدين ابوعلي فضل بن احسن(م548ق)،تفسير عمومي جوامع الجامع،تهران،انتشارات دانشگاه تهران،

چاپ سوم،1412ق،ج4،ص742،س2.

12- كاشاني،ملامحسن،فيض،(م1091ق)تفسيراختصاصي الصافي،مشهد،دارالمرتضي للنشر،چاپ اول،ج 5،ص224،س6.

13- البحراني،السيدهاشم الحسيني(م1107ق)تفسير اختصاصي البرهان،تهران،بنيادبعثت،چاپ اول،1415ق،ج5،ص382،س18.

14- الحويزي،شيخ عبدالعلي ابن جمعه العروسي(م1112ق)تفسيراختصاصي نورالثقلين،قم،مطيعه العلميه،چاپ دوم،بي تا،ج5،ص411،س10.

15- الكاشاني،المولي نورالدين محمدبن مرتضي(م بعد1115ق)تفسير عمومي المعين،قم،انتشارات آيت الله مرعشي نجفي،چاپ اول،بي تا،ج3،ص1564،س5.

16- القمي المشهدي،الشيخ محمدبن محمدرضا ،تفسير اختصاصي كنزالدقائق وبحرالغرائب،تهران،وزارت فرهنگ وارشاداسلامي،چاپ اول،سال1366ش،ج13،ص428،س1.

17-  شبر،السيدعبدالله(م1242ق)تفسيرعمومي شبر،بيروت،دارالبلاغه للطباعه والنشر والتوزيع،چاپ اول،سال 1412ق،ج1،ص568،س29.

18-شبر،السيد عبدالله(م1242ق)تفسيراختصاصي الجوهر الثمين في التفسير كتاب المبين،كويت،مكتبة الالفين،چاپ اول،سال1407ق،ج6،ص278،س12.

19- الجنابذي،حاج سلطان محمد ملقب به سلطان علي شاه(م1327ق)تفسير اختصاصي بيان السعادة في مقامات العبادة،تهران،دانشگاه تهران،چاپ دوم،سال 1341،ج4،ص202،س17.

20- الحائري الطهراني،حاج مير سيد علي(م1340ق)متقضيات الدرروالمقتطفات الثمر،تهران،دارالكتب الاسلاميه،سال1377ش،ج11،ص240،س15.

 21- السبزواري النجفي،شيخ محمد(م1410ق)الجديدفي التفاسيرالقرآن،بيروت،دارالتعارف للمطبوعات،چاپ اول،سال1402ق،ج7،ص227، س8.

22-الشيرازي،الحسيني،تقسير عمومي القريب القرآن الي الاذهان،بيروت،موسسه الوفي،چاپ اول.

23- مكارم شيرازي،ناصر،الامثل في تفسير كتاب الله المنزل، بيروت،البعثه للطباعه والنشروالتوزيع،چاپ اول،سال1413ق،ج19،ص11،س5.

24-المدرسي،السيد محمدتقي،تفسير عمومي من هدي القرآن،دارالهدي،چاپ اول،سال 1406ق،ج16،ص340، س6.

25- الناصري،شيخ محمد باقر،تفسير عمومي مجمع البيان في التفسير القرآن،قم،جامعه مدرسين،چاپ دوم،سال1413ق،ج3،ص469، س8.

26- رستگار جويباري،يعسوب الدين،تفسيراختصاصي(البصائر،قم،مطبعة الاسلامية،سال چاپ،1413-1399ق،ج49،ص70،س1.

27- الطبرسي،شيخ ابوعلي فضل بن الحسن(م548ق)تفسير اختصاصي مجمع البيان،ترجمه جمعي از انديشمندان،تهران انتشارات فراهاني،چاپ اول،سال 1350ش،ج25،ص297،س1.

28-الجرجاني،ابوالمحاسن،الحسين بن الحسن(م اواخرقرن نهم)،تفسير اختصاصي گازر جلاء الاذهان وجلاءالاحزان،تهران،انتشارات دانشگاه تهران،چاپ اول،سال 1337ش،ج10،ص15، س 11.

29- واعظ كاشفي ،كمال الدين حسين(م910ق)،تفسير عمومي مواهب عليّه،تهران،كتابفروشي اقبال،چاپ اول،سال1317ش،سبزواري المسكن والمدفن،ج4،ص341،س9.

30-كاشاني ملافتح الله،(م988-977ق)تفسير عمومي منهج الصادقين في الزام المخالفين،تهران،كتابفروشي اسلاميه،چاپ دوم،سال1344ش،ج10،ص3،س2.

31- كاشاني،ملافتح الله(م988-977ق)تفسير عمومي خلاصه المنهج الصادقين في الزام الخالفين،تهران،كتابفروشي اسلاميه،چاپ دوم،سال1374ش،ج6،ص216،س8.

 

پاورقي:

 

1-      س/انفال، ي 32

2-      مجمع البيان،ج10،ص352.

3-      الغدير،ج1،ص239-246.

4-      ناصرمكارم شيرازي

5-      دكترامين زارعين.

6-      مولوي درمثنوي

7-      س/انفال،ي32.


پای صحبت درخت تئوری اشوب     

دوم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

سوم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

چهارم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

پنجم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

ششم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

هفتم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

هشتم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

نهم



تئوری اشوب به زبان کودکان یاپای صحبت درخت     

دهم



تئوری اشوب به زبان کودکان یاپای صحبت درخت     

یازدهم



پای صحبت درخت یاتئوری اشوب به زبان کودکان     

دوازدهم



تئوری اشوب به زبان کودکان یاپای صحبت درخت     

سیزدهم



تئوری اشوب به زبان کودکان یاپای صحبت درخت     

پانزدهم



کتاب آدم برفی     

یک


دو

سه

چهار


پنج

شش

برای دریافت فایل کامل کتاب در نرم افزار ورد (مناسب برای چاپ) اینجا کلیک کنید


برای دیدن تصاویر با کیفیت بیشتر روی آنها کلیک کنید



شعرشهروندطلاییی     

شهروندان طلايي انسان هاي ارزشمند . 

تقديم به جامعه ي خيريه ي  معلولان سامان شهرستان  سبزوار

 

آن كساني كه در ايران از همه كس برترند                  

                                          شهروندان طلايي و عزيز كشورند

بهترين هاي محيط و عرصه ي كارو تلاش                 

                                          مطمئنا در جهان آفرينش سرورند

آسماني فطرت و نيكو خصال و با شرف          

                                          بندگان مخلص حق پيرو پيغمبرند

خوش منش، شيرين سخن پاكيزه جان و پاكدل           

                                          بين آحاد بشر افراد والا گوهرند

مستعد و تيز هوش وكاري و اميدوار                           

                                          همچو خورشيد درخشان روشن و رو شنگرند

در فداكاري زبانزد در شجاعت بي مثال                     

                                           هم  مددكار هم و هم حامي يكديگرند

متكي بر همت خود قانع و فخر آفرين                    

                                          مردماني سخت كوش و خوشدل و خوش باورند

فاتحان قله هاي دانش و عشق و كمال                   

                                          شير مردان شجاع و فاتحان خيبرند

در به روي  شهروندان طلايي بسته نيست                 

                                          چون مسلح جملگي با ذوالفقار حيدرند

درد خود در سينه دارند اين شجاعان غيور                     

                                          درد مندان صبور و با دلي غم پرورند

از چه رو با كس نمي گويند اسرار درون                      

                                          چون بدانند ديگران آشفته حال و مضطرند

يا فراتر نكته اي در وصف بي دردان دون               

                                           از شنيدن عاجزند و از دو گوش خود كرند

انتظار شهروندان طلايي از همه                            

                                           اين بود كه محترم چون مردم نيك اخترند

با ترحم ننگرند معلول بي تقصير را                       

                                           چون همه در آفرينش زاده ي يك پيكرند

شهروندان طلايي را خدا قدرت دهد                      

                                           چون براي جامعه حبل المتين و محورند

رفع مشكل گر نمايد هر  كسي معلول را                  

                                            منتي ننهد كه اينان داوران محشرند

گر كه ساماني دهد معلول بي سامان را                 

                                            شكر بنمايد خدا را كه چنين خد متگرند

نيست توفيقي از اين بهتر براي هيچ كس                 

                                            يك گره بگشايد از جمعي كه بي سيم وزرند                                     

نكته ي  پاياني شعر شريفان اين بود                   

                                            در مصاف زندگي اين جمع  چون شير نرند

 

 

                                                                              ارادتمند همه ي   عزيزان پاك سرشت

                                                                                                               سعيد شريفان 09/02/1390

 

 



شعراستادشریفان - زَبانِ حال مَعلولان     

زَبانِ حال مَعلولان

گرچه معلولم ولی اندیشه ام معلول نیست           هیچ مَجهولی برای فکر من مجهول نیست

اهل فِکر وهِمّت و شور وشعور و کوششم          داوَری هایِ غلط درباره ام مَقبول نیست

عِزّت نَفسَم مرا نزد همه مُمتاز کرد           با تَرحُّم  گر نگاهم می کنی مَعقول نیست

نَقصِ جِسمی مانع کار وتلاش من نشد           هیچ مَعلولی به جُرم عِلتَش مَعزول نیست

سینه ی ما خانه ی عشق وصفا وعزّت است          جُزوفا وجز محبّت اندرین کَشکول نیست

حاصل کارم هنرهای ظريف دستی است         جز هنر در غرفه ی صاحبدلان محصول نيست

اشتغال ما به شغل دولتی نا گفته به          جز کمی از ما به شغل دولتی مشغول نیست

اِنتظارم از همه این است که مارا حِس کنند         گر چه این حِس کَردنیها بین ما مَعمول نیست

پُرسشی دارم زِ مَسؤولانِ کشور یک به یک            از چه رو نِسبَت به مَعلولان کِسی مَسؤول نیست

آدمی را آدمیّت مَنزِلت باشد وبَس            لُطفِ حَق بی آدَمیّت مَر تُرا مَشمول نیست

آفرینش، آفرین گوید به پاس هِمَّتم           هر که گوید آفرین بر هِمَّتم مَغفول نیست

با شَریفان اُنس واُلفَت گیر و دایم شاد باش          چون سُخن هایش درست ولااقل مَجعول نیست

 

سعید شریفان